BoekverfilmingFilmFilms & SeriesThe Road: vader en zoon in een post-apocalyptische wereld

Titel
The Road
Regisseur
John Hillcoat
Acteurs
Viggo Mortensen
Charlize Theron
Jaar
2009
Gebaseerd op
The Road door Cormac McCarthy
Beoordeling
★★★★
Overall Score
Rating Summary

Na het lezen van het gelijknamige boek was ik heel benieuwd naar de verfilming van het post-apocalyptische verhaal van The Road. Hoewel het boek, waarin we een vader en zoon volgen die proberen te overleven in deze nieuwe wereld, me ondanks de poëtische schrijfstijl toch wat tegenviel wilde ik weten wat de filmmakers ervan gemaakt hadden. 

The Road - Cormac McCarthy

Tocht door een verwoest landschap

Een vader en zijn zoon doorkruisen het verwoeste landschap van Amerika. Niets beweegt op de uitgestrekte vlakte, behalve de as in de wind. Het is koud. Het sneeuwt. De lucht is donker. Hun bestemming is de kust, hoewel ze niet weten wat hen daar te wachten staat, als er al iets is. Ze hebben niets, alleen een pistool om zich te verdedigen tegen de wetteloze gangsters die de weg besluipen, de kleren die ze dragen, een kar met opruiming voedsel – en elkaar. Ze zijn alles voor elkaar. Maar zullen ze het overleven?

De film is heel fragmentarisch opgebouwd, net als het boek eigenlijk. De structuur van het boek wordt nauwgezet gevolgd, wat ik persoonlijk wel fijn vond omdat ik dan wist wanneer de enge stukjes kwamen. Maar tegelijkertijd maakte dit de film voor mij behoorlijk traag. Het tempo ligt al niet al te hoog en als je dan ook nog eens precies weet wat er komen gaat – dan blijven er weinig verrassingen over!

De wereld is vergaan

De flashbacks vond ik super mooi en hartverscheurend. Het idee dat de wereld zo mooi was en dat dat allemaal vergaan is, bij mij kwam dat heftig binnen. Zeker ook met het gevoel van: laten we maar van het ‘nu’ genieten, want wie weet wat de toekomst ons gaat brengen. Ook de voice over van de man vond ik zeer tof. Hier en daar had ik het gevoel dat ik letterlijke quotes uit het boek herkende. Ik vond zijn gedachten, net als in het boek, zeer filosofisch en poëtisch. Wat me daarnaast vooral aansprak in de film was de setting. De duistere, verlaten wereld, de wijdse shots; het geeft een gevoel van eenzaamheid, van verlatenheid en van het ‘alleen op de wereld’ zijn.

In het begin van de film dacht ik stiekem nog “ze zijn wel behoorlijk ‘dik’ voor mensen die uitgehongerd zijn”, maar ik denk dat dat vooral aan de vele lagen kleding lag. Verderop in de film kleden de personages zich uit en dan kun je echt alle ribben tellen. Dit vond ik er echt heel creepy uit zien. Zouden de acteurs voor deze film zoveel zijn afgevallen? Of is dit effect door middel van special effects of grime gerealiseerd?

De kracht van de stilte

The Road was zeer goed geacteerd. Ondanks dat er eigenlijk maar twee hoofdpersonages zijn, weten ze je helemaal mee te nemen in het verhaal. Zeker in het begin van de film zijn er veel ‘stille stukken’, zonder dialoog. Zelf vond ik dit heel mooi, maar ik kan me wel voorstellen dat mensen dit saai of traag zullen vinden. Ik vond de vader soms wel wat onsympathiek / gemeen tegenover zijn zoontje, maar ik begrijp dat dit te maken heeft met stress om te overleven. Hij wil er alles aan doen om te zorgen dat zijn zoontje overleeft.

Al met al moet ik dezelfde conclusie trekken als bij het boek. Het plot van The Road laat hier en daar te wensen over en voelt soms een beetje langdradig. Maar de duistere decors, de overtuigende acteerprestaties en de hartverscheurende flashbacks maakten een hoop goed. Deze film wist me behoorlijk hard aan het huilen te krijgen en is zeker een aanrader. Verwacht alleen geen actiefilm, maar een mooi verhaal – dat ervoor zorgt dat je het leven in het ‘nu’ nog extra zult waarderen.

Boekverfilming: The Road

4 comments

  • runawayisabella

    17 juni 2015 at 09:22

    Ik heb het boek ook gelezen en de film gaat nu zeker op mijn kijklijstje!

    Reply

  • Daenelia

    17 juni 2015 at 10:08

    Geheel tegen mijn gewoonte in had ik eerst de film gezien en daarna het boek. Ik vond het boek beter. De film vond ik dan weer veel naargeestiger. Wel mooi, maar oh, wat kun je hier depri van worden. Ik heb ook nog niet de moed gevonden om de film nog eens te kijken, en dat heeft niet te maken met dat ik hem saai of traag vond. Want dat vond ik dan weer niet. Ik krijg wel vaak flashbacks bij een blikje cola, gek genoeg. Brrr. (Weet je trouwens dat oude cola van over de datum echt heel heel erg smerig is? Echt heel vies!)

    Reply

    • Marcia

      17 juni 2015 at 20:51

      Haha ik heb nog nooit over-de-datum-cola gedronken :p

      Reply

  • Rowan

    17 juni 2015 at 21:35

    Deze film lijkt me best heftig, maar ook heel erg spannend! Ik ga hem zeker eens kijken.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Oog op de Toekomst is een website vol verhalen over aliens, post-apocalyptische werelden, zombies, klimaatverandering en toekomstige werelden in crisis. Oftewel: een blog compleet in het teken van Science Fiction.

© Marcia van der Zwan