Onlangs kocht ik op de rommelmarkt een stapeltje dvd’s voor 1 euro per stuk. 2012: Ice Age leek me een heerlijke film om met dit warme weer te kijken: een gletsjer die na een vulkaanuitbarsting richting het noorden van de Verenigde Staten drijft moest toch wat verkoeling bieden? Helaas niet. Maar de film leverde wel veel slappe lach aanvallen op.
Een gletsjer drijft richting New York
New York, 8 augustus 2012. In IJsland vindt een enorme vulkaanuitbarsting plaats. Het gevolg daarvan is dat een gigantische gletsjer met grote snelheid richting het noorden van de Verenigde Staten drijft. New York verandert in korte tijd in een grote ijsvlakte. Bill en Teri Hart zetten alles op alles om samen met hun kinderen de stad te verlaten.
Het idee achter 2012: Ice Age vind ik erg interessant. Wat gebeurt er als er een gletsjer richting de Verenigde Staten schuift? En kan dit echt zo snel leiden tot een nieuwe ijstijd? Helaas zijn de Special Effects erg slecht, waardoor het moeilijk is om de film serieus te nemen. De beelden vanuit de F16’s, het bewegende gletsjerijs en vooral de vallende ijsblokken en de bevriezende mensen zien er lachwekkend uit. Hierdoor voel je absoluut niet mee in de angst van de personages.
Imperfecte personages en slechte acteerprestaties
Over de personages gesproken: ik vind het tof dat ouders en kinderen niet perfect zijn – zowel van uiterlijk als van karakter zijn het zeer alledaagse mensen. Vooral de vader van het gezin is een mega schattige dork. Helaas is de film echter enorm slecht geacteerd. Ook voelen de dialogen tussen de personages erg nep. Deze zijn duidelijk geschreven om de kijker informatie te geven, maar niet als gesprek. Niemand praat zo in het echt. Opnieuw reden genoeg om hardop commentaar te geven of in de lach te schieten.
Het plot hangt aan elkaar van toevalligheden. Het gezin vindt gemakkelijk vervoer als hun eigen auto het begeeft en ze hebben altijd de juiste benodigdheden voorradig om hun plannetjes uit te voeren. Daarnaast is het verhaal behoorlijk voorspelbaar en zijn de personages alleen maar onderweg – dat begint na een tijdje toch wel te vervelen.
2012: Ice Age is een geweldige film om naar te kijken: de Special Effects, de acteerprestaties én de uitwerking van het plot zijn zo slecht dat je gegarandeerd zult lachen. Niet op zoek naar een komische noot? Laat deze film dat absoluut links liggen. Hoewel het achterliggende idee erg tof is, blijft de uitwerking niet overeind.
