Eerder deze maand was het weer tijd voor een beamer avondje met vriendlief – en ik mocht deze keer de film kiezen! Dus besloot ik voor mijn recenst aangekochte dvd te gaan. Interstellar, een geweldige film van Christopher Nolan. Maar wist hij ook op het grote scherm van onze thuisbioscoop te bekoren?
Op zoek naar een bewoonbare planeet
In Interstellar kruipt Matthew McConaughey in de huid van boer en ex-NASA piloot Cooper. De film speelt zich af rond het jaar 2050. Regeringen en economieën over de hele wereld zijn ingestort, de aarde kampt met grote voedselproblemen en de wereldbevolking is flink uitgedund. Grappig feit: in deze toekomstige wereld wordt de maanlanding ontkent én zijn er slechts enkele wetenschappers bij NASA over. Zij ontdekken in de buurt van Saturnus een wormhole waardoor het mogelijk is een grote afstand af te leggen naar een ander sterrenstelsel. Misschien bevinden zich daar wél bewoonbare planeten voor de mens. Het is aan Cooper om deze missie te aanvaarden en de toekomst van de mensheid proberen veilig te stellen. Hiervoor moet hij echter wel zijn zoon Tom en dochter Murph achterlaten op aarde.
De vele puzzelstukjes komen maar traag bij elkaar
Het kan de vermoeidheid geweest zijn, maar stiekem vond ik het af en toe iets te traag gaan. Interstellar duurt maar liefst 169 minuten. Wat mij betreft had de film best een beetje ingekort gemogen. Of is dat nu heiligschennis om zoiets te zeggen van een Christopher Nolan film? Daarentegen kan ik niet zeggen dat het een slecht verhaal is. Het plot zit tot in de details goed in elkaar. Tijdens het kijken vallen steeds meer puzzelstukjes op hun plaats. Ik had het persoonlijk gewoon fijn gevonden als alle losse lijntjes iets sneller bij elkaar waren gekomen.
Wondermooie cameravoering en een betoverende soundtrack
Waar het plot hier en daar wat stroef aanvoelt, laten de bijzondere locaties – wondermooi in beeld gebracht – je wegdromen naar buitenaardse taferelen. Dit in combinatie met de fantastische soundtrack van Hans Zimmer, maakt Interstellar een audiovisueel pareltje. De cameravoering is wondermooi. Wijdse shots tonen je de verwoeste aarde of juist de aantrekkingskracht van outer space.
Hoewel ik geen groot fan ben van Matthew McConaughey – met uitzondering van zijn rollen in ‘Dallas Buyers Club’ en in guilty pleasure film ‘How to loose a guy in ten days’ – vond ik dat hij de rol van Cooper met volle overtuiging weet neer te zetten. Als vader doet hij zijn kinderen te kort, door ze achter te laten op aarde. We zien hoeveel impact dit heeft op zijn emoties. Prachtig geacteerd. Dochter Murph speelt trouwens ook een glansrol in Interstellar. Anne Hathaway is fantastisch als altijd. Bovendien zijn de robots ook heel tof!
Interstellar is een spectaculair en ontroerend verhaal dat zich afspeelt in outer space. Het is een zoektocht naar een nieuwe thuisplaneet voor de mensheid. Het verhaal voelt heel realistisch aan en vooral het menselijke aspect weegt zwaar. Interstellar is geen film enkel voor geeks, aangezien wetenschap hand in hand gaat met naastenliefde. De manier waarop heden, verleden en toekomst met elkaar in verbinding staan is bovendien mega interessant. Hoewel de film wat mij betreft wat korter had mogen duren, genoot ik van het inventieve verhaal, de wondermooie shots en de muziek. Een aanrader!
